Jak sadzić oraz dbać o iglaki?

Obecnie na rynku znajdziemy ogromne bogactwo rodzajów i odmian roślin iglastych, od tych najbardziej popularnych jak świerk czy sosna, do bardziej egzotycznych jak cedr lub araukaria. Zanim kupimy drzewko lub krzew iglasty do naszego ogrodu powinniśmy dowiedzieć się:
– jak rośnie (czy wolno czy szybko i ile może osiągnąć po np. 20 latach),
– jakiego miejsca potrzebuje w naszym ogrodzie (czy preferuje cień czy słońce)
– jakie ma wymagania co do podłoża (pH, zasobność w próchnicę i związki pokarmowe).

Rośliny iglaste sprzedawane w doniczkach można sadzić w ogrodzie praktycznie przez cały sezon ale pamiętajmy że iglaki wykopywane ze szkółki najlepiej sadzić w kwietniu albo od połowy sierpnia do połowy września (pamiętajmy również że takie rośliny wymagają intensywnego i częstego podlewania). Większość roślin iglastych woli lekko kwaśną glebę, choć są tutaj wyjątki lubiące glebę odkwaszoną – świerk serbski, cis ,niektóre sosny i niektóre jałowce.

Najmniej wymagającymi co do żyzności gleby są sosny i jałowce. Urosną one nawet na ubogiej glebie, jednak biorąc pod uwagę to że rośliny w ogrodzie powinny go zdobić, a nie tylko w nim rosnąć, powinniśmy poświęcić nieco uwagi na dobre przygotowanie podłoża, w którym iglaki posadzimy. Rośliny odwdzięczą się nam, będą lepiej rosły, puszczały ładne przyrosty i będą bardziej odporne na choroby i szkodniki.

Rośliny iglaste, które sadzimy w ogrodzie, dobrze jest sadzić do gleby wzbogaconej w związki próchniczne. Do tego celu najlepiej zastosować odpowiednie nawozy, kwasy humusowe (preparat Lignohumat Super), które zapewnią optymalne pH gleby oraz odpowiednią jej strukturę. Większość iglaków nie toleruje nadmiaru wody. Dobrze również zastosować doglebowo cały zestaw bakterii, które spowodują korzystne warunki do rozwoju korzeni (przetwarzają i udostępniają pierwiastki, którymi żywią się rośliny oraz powodują utrzymanie gleby wolnej od patogenów powodujących szereg chorób grzybowych. Do preparatów zawierających naturalnie występujące w glebie bakterie (ale w niewielkich ilościach) są Azotbacter (zawierający Azotobacter chroococcum), Fosforbacter (zawierający Bacillus megaterium) oraz Fitodoctor (zawierający bakterie Bacillus subtilis). Rośliny po posadzeniu dobrze jest także opryskać preparatami uodparniającymi na warunki stresowe (NanoGro) oraz odżywiające i stymulujące ukorzenianie i wypuszczanie nowych pędów (Naturalny Plon). Ważne jest również to aby stosować w naszym ogrodzie preparaty przyjazne środowisku oraz nieszkodliwe dla ludzi, zwierząt i owadów (szczególnie tych pożytecznych). Preparaty wyżej wymienione spełniają właśnie takie kryteria.

Powrót do listy porad

Comments are closed.